Uganda er eitt steikt land. Oja, theta gerist ekki mikid steiktara en her. Ugandabui segir vid thig ad hann aetli ad hitta thig klukkan 12 a hadegi i hadegismat, og maetir svo kannski um 5 leytid. Eda naesta dag. Thannig er thetta sjalfbodalidastarf mitt buid ad vera, algjor steypa bara.
Eg sotti um ad vinna a munadarleysingjahaeli og ju mer var sagt ad eg hefdi fengid thad starf, eg myndi gist med odrum sjalfbodalidum a heimilinu og thar vaeri rafmagn og eg fengi einkaherbergi. Semsagt frekar spennandi.
En fyrsta vikan af Uganda var meira eins og utilega. Ekki bara thvi ad baedi byrjar a U og endar a, heldur meira utaf thvi ad eg hafdi ekkert rafmagn, thurfti ad na i vatn i krana sem var lengst i burtu, badadi mig uppur bala og for a klosettid a ogedslegum kamri. Til ad baeta vid likinguna leid mer eins og eg vaeri i tjaldi vid hlidina a otholandi folkinu sem notar bilagraejurnar alla nottina til ad blasta og hinum megin var parid med smabornin sem grata alla nottina. Tha gerdi eg mer grein fyrir ad eina astaedan fyrir ad utilegur eru tholandi er ad madur er oftast a sinum eldri arum, med bjor i hond. DJOK MAMMA.
En malid er semsagt ad mer var komid fyrir hja Pastor John, nettur gaur sko, konunni hans, og bornunum hans atta (thar sem tvo yngstu, 5 og 18 manada, gretu stanslaust og hin hofdu kveikt a utvarpinu alla nottina). Tha var mer allt I einu sagt ad verkefninu minu hefdi verid breytt, eg aetti ad fara ad kenna i skola sem pastor John rekur fyrir fataek born i thorpinu. Thad er svo sem ekkert slaemt, nema ad skolinn er i fri til 2. feb. Svo ad eg er ekkert ad gera thessa dagana. Eftir sma vesen fek eg reyndar ad faera mig um stad og gisti nuna a upprunalega stadnum sem eg atti ad vera a. Thad er allavega fint ad hafa rafmagn thott ad eg hafi enntha mjog litid ad gera a daginn…
En nuna er eg i ferdalagi, meira fra thvi seinna!
No comments:
Post a Comment